Misschien hoef je jezelf niet opnieuw uit te vinden.
Misschien hoef je niet iemand anders te worden.
Misschien mag je vooral terugvinden wat je onderweg bent kwijtgeraakt.
In mijn praktijk kijk ik naar wat zich onder gedrag, gevoelens en terugkerende patronen afspeelt. Niet vanuit de gedachte dat er iets aan jou gerepareerd moet worden, maar vanuit nieuwsgierigheid naar waar je jezelf misschien bent gaan aanpassen, inhouden of verlaten.
Want we worden allemaal gevormd door wat we meemaken. Door onze jeugd, relaties, ouderschap, verlies, verwachtingen, oude overtuigingen en de rollen die we onderweg zijn gaan dragen.
Soms raak je daardoor steeds verder verwijderd van wat eigenlijk van jou is.
Van wat je voelt. Wat je nodig hebt. Waar je grens ligt. Waar je verlangen zit. Of van dat stille weten dat ergens nog wel aanwezig is, maar waar je lange tijd niet meer naar hebt geluisterd.
Daarin kom ik steeds opnieuw die tegenstellingen tegen.
Zachtheid én kracht. Vrijheid én veiligheid. Je laten dragen én op eigen benen staan. Voelen én begrenzen.
Yin én Yang.
Voor mij zit groei daarom niet in het kiezen van één kant.
Het gaat er juist om dat je beide kanten weer leert herkennen en dragen, zodat je niet langer alleen reageert vanuit oude patronen, maar steeds meer kunt bewegen vanuit wie jij werkelijk bent.
Juist dichter terugkomen bij jezelf.
