Wat vanbinnen leeft, wordt soms pas zichtbaar wanneer je het buiten jezelf kunt zien.
We kunnen veel begrijpen en toch merken dat we steeds opnieuw in dezelfde beweging terechtkomen.
Een evolutie-opstelling helpt om zichtbaar te maken wat vanbinnen vaak al lange tijd meespeelt. Niet alleen door erover te praten, maar door letterlijk te kijken naar waar je staat, waar je naartoe beweegt, wat je vasthoudt en waar je misschien afstand van hebt genomen.
Binnen een evolutie-opstelling neem ik niet alleen het familiesysteem mee. Ook geboorte, ontwikkeling, relaties en oude manieren van beschermen kunnen een plek krijgen.
Ik luister naar wat je vertelt, maar kijk ook naar wat je lichaam laat zien. Naar spanning, beweging, afstand, stilstand en naar dat wat soms al voelbaar wordt voordat er woorden voor zijn.
Soms werk ik hiermee binnen, maar ik maak ook graag gebruik van de natuur. Juist buiten kan iets heel vanzelfsprekend zichtbaar worden. Een plek onder een boom, een pad waar je niet overheen wilt, afstand tot een ander of juist de behoefte om ergens dichtbij te staan, kan ineens iets voelbaar maken waar je hoofd nog geen woorden voor had.
Soms is één beeld genoeg. Eén beweging. Eén andere plek in de ruimte. En dan ineens: wordt zichtbaar waar je misschien al heel lang omheen hebt gedacht.
Ik help je kijken naar wat zich laat zien, zodat jij zelf kunt voelen wat daarin van jou is.
